سبد خرید شما خالی است
انسانها در مسیر یادگیری خود ممکن است به شیوههای متنوعی مثل مشارکت در کارگاهها، نشستها و حتی همایشهای علمی متوسل شوند. همایشهای علمی مخصوصا در سالهای اخیر، یکی از مهمترین بسترهای آموزش غیر رسمی محسوب میشوند. این رویدادها علاوه بر اینکه فرصتی برای تبادل دانش میان متخصصان محسوب میشوند، بستری برای یادگیری تجربی، شبکهسازی و ارتقای مهارتهای فردی و اجتماعی به شمار میآیند.
در این مقاله قصد داریم نقش همایشهای علمی را در فرآیند آموزش غیر رسمی بررسی کنیم، ویژگیهای آنها را تحلیل کنیم و نشان دهیم چگونه میتواند بستری برای آموزش غیر رسمی باشد.
به فرآیند یادگیریای گفته میشود که خارج از ساختارهای رسمی آموزشی(مدارس، دانشگاهها و موسسات آموزشی) رخ میدهد. این نوع آموزش معمولا انعطاف پذیرتر، متنوعتر و منطبق بر نیازهای واقعی افراد است.
ویژگیهای کلیدی آموزش غیررسمی:
همایشهای علمی درست در همین چارچوب قرار میگیرند، زیرا شرکت کنندگان با انگیزههای شخصی و حرفهای حضور مییابند و از طریق تعاملات اجتماعی و علمی به یادگیری روی میآورند.
همایشهای علمی رویدادهایی هستند که با هدف ارائه، نقد و تبادل یافتههای پژوهشی یا تجربیات علمی برگزار میشوند. این رویدادها میتوانند در سطح ملی یا بین المللی، عمومی یا تخصصی، حضوری یا آنلاین باشند.
کارکردهای اصلی همایشهای علمی:
چرا همایشهای علمی را میتوانیم بستری برای آموزش غیررسمی بدانیم؟
همایشهای علمی به عنوان بستر آموزش غیررسمی با چالشهایی نیز مواجه است:
با پیشرفت فناوریهای دیجیتال، همایشهای آنلاین نیز به سرعت جایگاه ویژهای یافتهاند. این نوع همایشها باعث شدهاند بسیاری از محدودیتهای سنتی کاهش یابند.
همایشهای آنلاین به ویژه در دوران پساکرونا به بستری برای آموزش غیررسمی تبدیل شدهاند.
یکی از اصول کلیدی آموزش در دنیای امروز، یادگیری مادام العمر است. همایشهای علمی با ایجاد فرصتهای مکرر به منظور یادگیری و تبادل دانش، به تحقق این اصل کمک میکنند. افراد در طول زندگی حرفهای خود میتوانند بارها در همایشهای مختلف شرکت کنند و همچنین دانش خود را به روز نگه دارند.
همایشهای بین المللی به دلیل حضور افراد از فرهنگها و نظامهای علمی مختلف، فرصت مناسبی برای یادگیری میان فرهنگی فراهم میکنند. شرکت کنندگان علاوه بر اینکه با محتوای علمی جدید آشنا میشوند، بلکه شیوههای متفاوت آموزش، پژوهش و تعامل را نیز تجربه میکنند. این تنوع فرهنگی باعث میشود یادگیری غیر رسمی را غنیتر و چندبعدیتر میسازد.
آموزش غیررسمی به زمان برگزاری همایش محدود نیست. بسیاری از شرکت کنندگان پس از پایان رویداد، با بهره بردن از منابع منتشر شده، ضبط جلسه یا ارتباطاتی که ایجاد کردهاند، مسیر یادگیری خود را ادامه میدهند. این استمرار به ما نشان میدهد که همایشها برای یادگیری مادام العمر نقطه شروع مناسبی هستند و نه صرفا یک رویدادی که کوتاه مدت باشد.
علاوه بر دانش تخصصی، از طریق همایشهای علمی یک سری مهارتهای نرم مانند مدیریت زمان، کار تیمی و ارائه موثر را نیز میتوان کسب کرد. این مهارتها در آموزش رسمی معمولا کمتر مورد توجه قرار میگیرند، اما در فضای غیر رسمی همایشها به شکل طبیعی شکل میگیرند و تقویت میشوند.
فضای غیررسمی و آزاد همایشها بستر مناسبی برای شکل گیری ایدههای نوآورانه محسوب میشود. بسیاری از پروژههای مشترک یا پژوهشهای بین رشتهای حاصل همین تعاملات غیر رسمی است. این امر نشان میدهد که همایشها نه تنها محل انتقال دانش هستند، بلکه محیطی برای خلق دانش جدید نیز محسوب میشوند.
همایشهای علمی فراتر از یک رویداد پژوهشی صرف، بستری پویا برای آموزش غیر رسمی محسوب میشوند. این رویدادها علاوه بر فراهم کردن فرصتهای یادگیری اجتماعی، تجربی و خودمحور، نقش مهمی در ارتقای دانش و مهارتهای فردی و جمعی ایفا میکنند. هر چند چالشهایی مثل هزینه بالا و کیفیت وجود دارد، اما با گسترش همایشهای آنلاین و افزایش دسترسی پذیری، آینده آموزش غیر رسمی به وسیله همایشهای علمی روشنتر از همیشه به نظر میرسد.